X
تاریخ ایجاد:1398/09/21 10:30:00 ق.ظ
تعداد بازدید:188

نسبت های سرمایه گذاری

       نسبت های سرمایه گذاری بر دو نوع هستند. یکی نسبتی که بوسیله آن میزان سرمایه گذاری در دارایی ثابت سنجیده می شود و دیگری نسبت هایی که رابطه  منابع مالی مورد استفاده  واحد تجاری را از لحاظ  بدهی های جاری و بلند مدت با ارزش ویژه تعیین و ارزیابی می کند و در واقع نحوه ترکیب آنها را بررسی می نماید. نسبت های نوع دوم را نسبت های اهرمی هم نامیده اند و وجه تسمیه آن ناشی از تشابهی است که بین سود حاصل از کاربرد مکانیکی اهرم و سود به دست آمده از کاربرد وجوه حاصل از بدهی بلند مدت به نفع صاحبان سهام وجود دارد.

 

مهمترین نسبت های سرمایه گذاری عبارتند از :

1. نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه

2. نسبت کل بدهی

3. نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه

4. نسبت بدهی بلند مدت به ارزش ویژه

 

نسبت اول از چهار نسبت فوق از نوع اول و سه نسبت دیگر از نوع نسبت های اهرمی هستند.

 

1. نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه

    میزان سرمایه گذاری در دارایی ثابت بستگی به نوع صنعت دارد. از این رو اظهار نظر نسبت به کفایت، کم و یا زیاد بودن آن کار آسانی نیست. ولی در حال بررسی با استفاده از فرمول زیر شروع می شود:

 

     ارزش ویژه     / دارایی ثابت    =  نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه

          

تعیین حدی مطلوب برای نسبت بالا به لحاظ تفاوت موسسات از نقطه نظر لزوم سرمایه گذاری در دارایی ثابت کاری است بس مشکل و تنها می توان با مقایسه وضع یک شرکت با شرکت های دیگر اظهار نظر کرد.

 

2. نسبت کل بدهی

     نسبت کل بدهی غالباً مبین اطمینان و تامینی است که بطور کلی بستانکاران برای وصول مطالبات خود می توانند داشته باشند و به طرز زیر محاسبه می شود:

 

   ارزش ویژه  / کل بدهی     = نسبت کل بدهی

                       

 این نسبت نشان می دهد که جمع بدهی اعم از جاری و بلند مدت چه سهمی از مایملک صاحبان سهام را در بر می گیرد و یا به عبارت  دیگر از لحاظ  مالکیت  چه رابطه ای بین  طلبکاران و سهامداران وجود دارد. طبعاً  هر چه این نسبت بزرگتر باشد طلبکاران تامین کمتری خواهند داشت و معمولا وقتی نسبت مذکور به حدود 100 درصد برسد و یا از آن تجاوز کند وضع غیر عادی تلقی می شود زیرا مفهوم آن این است که در صورت ورشکستگی و تصفیه، طلبکاران به تمامی مطالباتشان نمی رسند.

  بعضی ترجیح می دهند که بجای کل بدهی فقط  بدهی  بلند  مدت با ارزش ویژه مقایسه و نسبت آنها تعیین شود.عده ای هم معکوس این نسبت را بکار می برند که طبعاً هر قدر بزرگتر باشد مطلوب تر تشخیص می شود :

 

    کل بدهی / ارزش ویژه

                                    

3. نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه

     نسبت دیگری که زیاد مورد استفاده قرار می گیرد عبارت است از مقایسه بدهی جاری با ارزش ویژه به این شکل :

 

   ارزش ویژه  /  بدهی جاری

    مسلماً این نسبت از نسبت قبلی کوچکتر است چه در این مورد جزئی از کل بدهی با ارزش ویژه سنجیده می شود. هدف از کاربرد نسبت فوق تعیین وضع مطالبات طلبکاران کوتاه مدت است که در صورت بروز خطر چه پوششی برای تامین مطالباتشان از لحاظ حقوق صاحبان سهام پیدا می کنند.

 

4. نسبت بدهی بلند مدت به ارزش ویژه

      بدهی بلند مدت آن قسمت از بدهی را تشکیل می دهد که یکسال یا بیشتر به سررسید واریز آن باقی است. بنابرین در کوتاه مدت این نوع بدهی فشاری بر واحد تجاری نمی آورد. طبعاً واحد تجاری که بدهی بلند مدت نداشته باشد از وضع بهتری برخوردار است مشروط بر اینکه فروش و یا سرمایه گذاری بلند مدت آن مطلوب باشد. دلیل این ادعا آن است که وقتی فروش و سرمایه گذاری بلند مدت خوب و بدهی بلند مدت هم وجود نداشته باشد هر زمان مدیران شرکت قصد کنند می توانند وام بلند مدت بگیرند.

تشخیص این نکته که آیا وضع مالی و ترازنامه واحد تجاری طوری است که هر زمان بخواهد می تواند وام بگیرد یا خیر حائز اهمیت است.

 

 معمول ترین نسبتی که در مورد تعیین میزان بدهی بلند مدت بکار می رود عبارت است از مقایسه بدهی بلند مدت و سرمایه در گردش :

 

سرمایه در گردش /  بدهی بلند مدت

    این نسبت نشان می دهد که اگر همه اقلام بدهی بلند مدت به هر علتی حال شوند تا چه مقدار سرمایه در گردش می تواند جوابگوی آن باشد. هنگامی که بدهی بلند مدت نسبت به سرمایه در گردش زیاد باشد طبعاً در موقع واریز اصل و سود آن بر سرمایه در گردش لطمه وارد می شود. به این جهت بالا بودن نسبت بر نامطلوب بودن وضع مالی دلالت می کند.

 


       نسبت های سرمایه گذاری بر دو نوع هستند. یکی نسبتی که بوسیله آن میزان سرمایه گذاری در دارایی ثابت سنجیده می شود و دیگری نسبت هایی که رابطه  منابع مالی مورد استفاده  واحد تجاری را از لحاظ  بدهی های جاری و بلند مدت با ارزش ویژه تعیین و ارزیابی می کند و در واقع نحوه ترکیب آنها را بررسی می نماید. نسبت های نوع دوم را نسبت های اهرمی هم نامیده اند و وجه تسمیه آن ناشی از تشابهی است که بین سود حاصل از کاربرد مکانیکی اهرم و سود به دست آمده از کاربرد وجوه حاصل از بدهی بلند مدت به نفع صاحبان سهام وجود دارد.

 

مهمترین نسبت های سرمایه گذاری عبارتند از :

1. نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه

2. نسبت کل بدهی

3. نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه

4. نسبت بدهی بلند مدت به ارزش ویژه

 

نسبت های سرمایه گذاری, میزان سرمایه گذاری, سرمایه گذاری در دارایی, منابع مالی, بدهی های جاری و بلند مدت,بدهی بلند مدت, ارزش ویژه,نسبت های اهرمی, نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه,نسبت کل بدهی, نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه, نسبت بدهی بلند مدت به ارزش ویژه ,سرمایه گذاری در دارایی ثابت,بدهی جاری,ترازنامه واحد تجاری, 

اطلاعات تماس

09032672090 ، 09022672090 ، 09022682090

تمامی شماره ها دارای واتس آپ و تلگرام میباشند

جهـت کسب اطلاعـات حامی حسابدار حرفه ای از طریق بارکد زیر اقدام نمایید

شبکه های اجتماعی:

فیس بوک اینستاگرام info@negareshhi.com

دی ان ان